Ελλαδα -ηγέτες-μεσσίες-προδότες

 

Μια από τις αρρώστιες του Έθνους είναι ο Μεσσιανισμός.  

Η αναμονή του προικισμένου ηγέτη που θα απελευθερώσει τους πολίτες από τα δεινά τους και που θα οδηγήσει την πατρίδα σε νέες λεωφόρους ευημερίας. 

 

Η αλήθεια είναι ότι ολόκληρος ο πλανήτης έχει καεί από τους ηγέτες-μεσσίες.  Άπειρα τα παραδείγματα.

Είναι μια καθαρά εβραϊκή παράδοση (μια από τις πατέντες) για να κρατάνε οι επάνω την πλέμπα ήσυχη.  Όλοι περιμένουν αυτόν που θα τους σώσει και δεν κάνουν τίποτα οι ίδιοι για να σωθούν.  Στο μεταξύ ο μεσσίας όλο χάνει το τραίνο της μαρμότας και δεν εμφανίζεται.  Μικρό το κακό για το σύστημα.  Το ιερατείο ενημερώνει για την καθυστέρηση και παραμυθιάζει το ποίμνιο ότι ο σωτήρ έχει ήδη βγάλει εισιτήριο με το επόμενο θεοτραίνο.

 

Στον Ελληνικό Χώρο έχουμε μπουχτίσει τους ηγέτες.  Δεν μας χρειάζονται άλλοι. 

Αυτό που απαιτούν τώρα οι συνθήκες δεν είναι ένας ηγέτης-στρακαστρούκα με λήξη στο τέλος του μήνα, αλλά μια ηγετική ομάδα που να αλληλοκαλύπτεται και να έχει ιστορική συνέχεια. 

 

Όταν ο Κύρος σκοτώνεται στα Κούναξα, η νίκη των Ελλήνων δεν έχει αντίκρισμα.  Όμως ακόμα και μετά την ύπουλη σφαγή των αρχηγών τους, οι Μύριοι χωρίς ηγέτη καταφέρνουν να φτάσουν στα παράλια. 

Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος δολοφονείται η τεράστια αυτοκρατορία του μένει χωρίς ενιαίο όραμα. Παρόλα αυτά, πετυχαίνει να μείνει ζωντανή τμηματικά και για τριακόσια χρόνια και να επηρεάσει την πορεία του πλανήτη.

Πηγή ΣΑ