Σύγχρονοι φόβοι

Και ξαφνικά μετεωρίτες χτυπούν διάφορα μέρη του πλανήτη μας. Ο Πάπας παραιτείται και κεραυνός χτυπάει το Βατικανό. Κοινωνικο-οικονομική κρίση από άκρη σε άκρη σε όλη τη γη. Αναταραχές, συγκρούσεις, αρρώστιες, πείνα, δυστυχία.
Προφητείες και θεωρίες συνομωσίας κατακλύζουν τα πάσης φύσης δίκτυα ενημέρωσης και το κλίμα γίνεται όλο και πιο μυστηριώδες και ανησυχητικό.
Οπαδοί και λάτρεις του μεταφυσικού και της συνομωσιολογίας, δικαιολογημένα ή μη, ζουν ανεπανάληπτες στιγμές έκστασης φωνάζοντας «σας τα λέγαμε εμείς, αλλά δεν μας πιστεύατε».
Το Hollywood χρόνια μας προετοιμάζει για τον ερχομό των εξωγήινων, κατά προτίμηση όχι καλών προθέσεων και με πολεμοχαρή διάθεση. Και φυσικά καμιά πενηνταριά οικογένειες παγκοσμίως, καλά κρυμμένες και προστατευμένες σε πύργους, σαλέ, και υπόγειες στοές, κυβερνούν τον κόσμο. Διορίζουν προέδρους κρατών, ξεκινούν πολέμους, ορίζουν τις τύχες των λαών, και ενδεχομένως συνομιλούν και με τους εξωγήινους που προαναφέραμε!
Οι νέοι ήρωες της δεκαετίας είναι νεαροί μάγοι που πετούν με σκουπόξυλα και συνομιλούν με αόρατους φίλους. Είναι τα ξωτικά και τα ανθρωποειδή που μάχονται ενάντια στο κακό μάτι. Και φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι δράκοι, το απόλυτο σύμβολο δύναμης, σεβασμού, αλλά και φόβου!

Κι ενώ όλα αυτά για κάποιους είναι απλώς το αλατοπίπερο της ζωής και μια διέξοδος από την ανιαρή καθημερινότητα, για κάποιους άλλους το κυρίαρχο συναίσθημα που προκαλεί όλη αυτή η κατάσταση με το άγνωστο, το αβέβαιο, το απροσδόκητο, το εξωπραγματικό, είναι ο φόβος.
Ο φόβος ήταν, είναι και θα είναι το απόλυτο εργαλείο ελέγχου. Η χαρακτηριστική φράση «αν δε με σέβεστε θα με φοβάστε» περικλείει όλη την αλήθεια γύρω από το πώς διαμορφώνονται, σε μεγάλο βαθμό, διαχρονικά οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.
Όχι σε διαπροσωπικό επίπεδο αλλά μεταξύ κέντρων λήψης αποφάσεων και τις κοινωνικές ομάδες στις οποίες απευθύνονται.
Γύρω από τον φόβο έχουν επενδύσει αναρίθμητοί ‘‘φορείς’’ ανά τους αιώνες για να διαχειριστούν τον άνθρωπο και τη ζωή του. Ο φόβος του θανάτου, ο φόβος του αγνώστου, ο φόβος του τέλους του κόσμου, είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε.
Η ανθρώπινη ιστορία έχει δείξει πως όταν δεν χρησιμοποιείται ο σεβασμός, αλλά ο φόβος, ως μέσω επικοινωνίας και διάδρασης μεταξύ των ανθρώπων, τότε υπάρχει ημερομηνία λήξης της μεταξύ τους σχέσης. Αργά η γρήγορα το ένστικτο της επιβίωσης βγαίνει μπροστά, κυριαρχεί, και είναι εκείνο που καθορίζει τις εξελίξεις.

Ο φόβος ως συναίσθημα έχει την αξία του στο βαθμό που λειτουργεί ως καμπανάκι, που μας κινητοποιεί και μας προετοιμάζει να αντιδράσουμε σε μια απειλή. Λειτουργεί σαν προειδοποίηση για να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις. Από εκεί και πέρα όμως, όταν ο βαθμός του φόβου είναι υπερβολικός, όταν η αιτία του φόβου είναι η άγνοια, όπως αναφέρει και ο στωικός φιλόσοφος Σενέκας, όταν ο φόβος γίνεται εργαλείο χειραγώγησης, τότε μιλάμε για κάτι άλλο.
Τότε υπάρχει πρόβλημα, γιατί κάτω από το καθεστώς τρομοκρατίας, κάτω από έντονη πίεση, κάτω από έναν συναισθηματικό συναγερμό απροσδιόριστης αιτιολογίας χάνουμε την αυτοκυριαρχία μας. Χάνουμε τις ισορροπίες μας και πάνω απ’ όλα χάνουμε την αυθεντικότητα μας, την αλήθεια μας, και τελικά τον ίδιο μας τον εαυτό.

Το ζήτημα, φίλες και φίλοι, δεν είναι αν κάποιος πιστεύει ή όχι στις θεωρίες συνομωσίας, στους εναλλακτικούς κόσμους και σε άλλες διαστάσεις στο σύμπαν. Το ζήτημα είναι πώς διαχειρίζεται όλες αυτές τις πληροφορίες.
Είτε λοιπόν μιλάμε για γεγονότα που έχουν ως βάση την πραγματικότητα, είτε μιλάμε για μια χειραγώγηση των μαζών, είτε για οποιαδήποτε άλλη κατάσταση, ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Η εμπιστοσύνη από την άλλη των δυνατοτήτων που έχει ο καθένας μας ατομικά, αλλά και σαν σύνολο, θα πρέπει να είναι η ξεκάθαρη επιλογή για οδηγός μας!!




ΧΙΛΛ ΣΩΤΗΡΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

http://www.i-survive.eu/el/blog/the-science-of-survival/8-modern-fears.html